Excursie naar de afvalverbrandingsinstallatie in Weisweiler

Op 31 maart 2010 j.l. hebben we de afvalverbrandingsinstallatie in het Duitse Weisweiler bezocht. We werden om 18u ontvangen door dhr. Uhr, een medewerker van de AWA. Als inleiding heeft hij van alles over de verwerking van afval in Duitsland verteld en uitgelegd, hoe de installatie in Weisweiler werkt. Hierbij kwam ook ter sprake, dat het afval uit Limburgse gemeentes niet in Weisweiler verbrand wordt, omdat er voor afval nog nauwelijks open grenzen zijn. Uit milieu-oogpunt zou het wenselijk zijn, dat het Limburgse afval bijvoorbeeld in Weisweiler verbrand zou kunnen worden i.p.v. dit per vrachtwagen helemaal naar Rotterdam te vervoeren.

De afvalverbrandingsinstallatie ligt direct naast de bruinkoolcentrale van RWE in Weisweiler, één van de grootste bruinkoolcentrales ter wereld. Deze locatie is bewust gekozen, om synergie-effecten met de centrale te kunnen benutten. Zo wordt er in de verbrandingsovens water verwarmd, dat als stoom naar de bruinkoolcentrale wordt geleid en daar voor het opwekken van zo'n 35MW stroom gebruikt wordt. In vergelijking met de 2100MW van de centrale niet veel, maar toch goed voor zo'n 60.000 huishoudens en een stuk beter voor het milieu dan het verbranden van bruinkool.

De installatie bestaat grofweg uit 3 gedeeltes, te weten de afvalbunker, de verbrandingsinstallatie en de 5-stappen-rookgaszuiveringsinstallatie, waarbij deze laatste meer dan 50% van de gehele installatie beslaat.

Het afval wordt aan de ingang van de afvalbunker aangeleverd. Hier wordt het door grote openingen direct in de afvalbunker gestort, die zo'n 20m lager dan de stortopeningen ligt.

In de afvalbunker wordt het afval gemengd, om de temperatuur van de verbranding te regelen. Deze moet minimaal 850°C bedragen, zodat alle gevaarlijke stoffen in het afval goed verbranden, is echter normaliter zelfs boven de 1100°C. Hier is het eigenlijke probleem, de temperatuur laag genoeg te houden. In het afval bevindt zich maar weinig water, omdat biologisch afval met een hoog watergehalte niet verbrand, maar gecomposteerd wordt. Dit lage watergehalte zorgt voor de hoge verbrandingstemperatuur.

De afvalbunker is zo'n 60 meter hoog, de afvalberg op de foto's onder zo'n 40 meter. Het afval wordt met portaalkranen bewogen. rechts beneden eindigen enkele stortkokers, waar het afval wordt aangeleverd. Links boven zijn de vulopeningen naar de drie verbrandingsovens.

Buiten naast de afvalbunker staat een oud exemplaar van een afvalgrijper, zoals die in de afvalbunker gebruikt wordt. Op de foto's boven zien deze grijpers er niet zo groot uit, in het echt zijn deze dingen echter gigantisch. Deze grijpen 12 ton afval in één keer. Bij rondleidingen van schoolkinderen past in deze grijper buiten een gehele schoolklas!

In de drie ovens wordt het afval bij hoge temperatuur verbrand. De temperatuur is zo hoog, dat de meeste giftige stoffen ook verbrand worden. De ovens bestaan uit staal en zijn aan de binnenkant met vuurbestendige stenen en leidingen voor het opwekken van stoom bekleed. Zij hangen vrij in het gebouw, om spanningen door uitzetting te vermijden en omdat in de oven ook explosies kunnen optreden, die zo geen schade kunnen aanrichten.

Het gehele proces wordt vanuit de controlekamer gestuurd. Hier is ook te zien, welke gevaarlijke stoffen in welke concentratie door de schoorsteen gaan. Een geautomatiseerd lab bewaakt de concentratie permanent en schakelt de gehele installatie af, als de grenswaardes overschreden worden, wat maar uiterst zelden voorkomt. Vóór de bouw van de installatie zijn er grenswaardes vastgelegd, die duidelijk onder de wettelijke normen liggen. De meetwaardes van de rookgassen kunnen dag en nacht op afstand door de verantwoordelijke overheden bekeken worden.

De schoorsteen van de installatie is van blauwe en rode strepen voorzien. In de beginjaren van de installatie belden vaker burgers met klachten over smerige bruine rook uit de schoorsteen. Dit bleek echter altijd rook uit één van de (witte) schoorstenen van de bruinkoolcentrale te zijn. Sinds de gekleurde strepen aangebracht zijn, kan bij klachten direct nagevraagd worden, of de rook van de afvalverbranding of van de energiecentrale komt.

Aan het einde van het verbrandingsproces blijven er grote hoeveelheden as over, die met vrachtwagens naar stortplaatsen gebracht worden (foto links). Een verder afvalproduct zijn metalen, die gescheiden opgehaald worden en die, afhankelijk van de marktprijzen, een behoorlijke inkomstenbron zijn (foto rechts).

Laatste verandering: 13.03.2011 17:07